Τρίτη, 27 Μαΐου 2008

38/50 = 76%

Σήμερα το πρωί στις εξίμιση, πηγαίνοντας η συμβία στη δουλειά, προσπέρασε αργά ένα πολύ διαμελισμένο πτώμα σχεδόν στη μέση της ασφάλτου, στην περιοχή των βουστασίων, σε ένα από τα σημεία όπου η νεκρή ζώνη σχεδόν αγγίζει τον αυτοκινητόδρομο, ένα διπλοκάμπινο (= αγροτικό τετραθέσιο) με βουλιαγμένη τη μούρη και σπασμένο παρμπρίζ, κι έναν να κάθεται στην άσφαλτο σε πλήρες σοκ, πιθανότατα τον οδηγό του διπλοκάμπινου.

Στις ειδήσεις μαθαίνουμε ότι υπήρχαν δύο θύματα: ο διαμελισμένος κι ένας βαριά τραυματίας. Βλέπουμε ένα άρβυλο αδέσποτο στην άσφαλτο (αυτό το είχε δει και η συμβία το πρωί). Κι αυτό είναι όλο. Μετά πληροφορούμαστε ότι πρόκειται για 50 λαθρομετανάστες που καταδίωκε η αστυνομία σε συντονισμένη επιχείρηση με τα τοπικά ΜΑΤ ("ΜΜΑΔ") και τη βοήθεια του ελικοπτέρου. Συνέλαβαν μόλις 38 όμως. Δεν ξέρω εάν περιλαμβάνονται τα 2 θύματα στους 38. Βλέπουμε εικόνες μαυριδερών με τριμμένα σακάκια να κάθονται στο κιγκλίδωμα του αυτοκινητοδρόμου (ελληνοκυπριστί: 'χάιγουεϊ') περιτριγυρισμένων από ευθυτενείς αστυνομικούς. Συνεχίζουμε με άλλο θέμα, ότι έγινε διάβημα στην Τουρκία να μην αφήνει τους λαθρομετανάστες να τρυπώνουν στον Νότο από τον Βορρά, κάτι τέτοιο. Και τα λοιπά.

Σκέφτομαι τον δύστυχο που έγινε κομμάτια: "είδα το κομμένο χέρι του, η Γ. (η οδηγός του αυτοκινήτου στο οποίο ήταν η συμβία συνεπιβάτης) ούρλιαζε και μπήκα μπροστά της για να μη βλέπει τον διαμελισμένο". Σκέφτομαι τον τραυματία. Ήξεραν ήδη από τις οχτώ (αφού οι περισσότεροι συνάδερφοι αναγκάστηκαν να περάσουν μπροστά από τον τόπο του δυστυχήματος) ότι επρόκειτο για μετανάστες: αυτοί άλλωστε έχουνε το χούι να διασχίζουν (ελληνοκυπριστί: 'διασταυρώνουν') τον αυτοκινητόδρομο κάθετα.

Σκέφτομαι πώς αυτό το χούι μπορείς να το καλλιεργήσεις πολύ εύκολα άμα σε κυνηγάνε.

Σκέφτομαι τον οδηγό που, αντί για τη συνήθη γάτα ή το σύνηθες σκυλί, χτύπησε πρωί-πρωί δύο ανθρώπους, κομματιάζοντας τον ένα επιτόπου. Παραλίγο να σκοτώσω κι εγώ μια φορά έναν μεθυσμένο που κυλιόταν στη μέση του δρόμου: μας έσωσαν το τραβολόγημα ενός φίλου του, η άριστη ορατότητα στη διασταύρωση (εδώ τις φωτίζουν), τα φρένα του Τογιότα και το ABS, που να του κάτσουνε χίλια καλά οποιανού το εφεύρε.

Γλιτώσαμε από 38 (ή 40) ανασφάλιστους, αφορολόγητους, ξεβίζωτους, ανεμβολίαστους χτίστες, εργάτες κτηνοτροφίας, πορτοκαλομαζώχτες. Η αστυνομία έπραξε το καθήκον της, στα μέτρα του ανθρωπίνως δυνατού. 76% είναι μια καλή απόδοση, ένα αξιοπρεπές ποσοστό.

Αυτά για σήμερα. Κάτι μου λέει πως μια μέρα αυτά, κι άλλες ιστορίες του Fortress Europe, θα πάρουνε τη θέση τους δίπλα στην Καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά: αφελείς εξιστορήσεις μακρινής βαρβαρότητας.

GatheRate

3 σχόλια:

  1. εγώ λέω πως δε θα τα θυμάται κανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τί να πης. Σε τόσο σοβαρά θέματα καλύτερα να σηκώνεις τα χέρια και να παραδίδεσαι αμαχητί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωπα. Ακόμα έχουμε πορτοκάλια στη Κύπρο; Νόμιζα ότι ξεράθηκαν ή ότι έκαναν τόπο για λάξιαρι βίλας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή