Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

Big Mak


Ακούω διαρκώς πια για την "αδιαλλαξία" των Σκοπίων. Η λέξη "αδιαλλαξία" είναι ακόμα μια καραμέλα (όπως τόσες και τόσες άλλες) που πιπιλίζουμε μυκτηρίζοντας όσους δε συμφωνούν μαζί μας και δεν είναι έτοιμοι να αποδεχθούν τους όρους μας. Είτε "εμείς" είμαστε το ελληνικό κράτος, είτε απλώς είμαστε συνομιλητές σε μια συζήτηση πολιτική ή σε μια κουβέντα προσωπική.

Γιατί θα έπρεπε η Δημοκρατία της Μακεδονίας να δείξει διαλλακτικότητα (πια); Δεκατρία χρόνια μετά την άρση του εμπάργκο του Παπανδρέου (πράξης αγυρτείας και ωμού διπλωματικού εκβιασμού ανάλογης με το τι κάνουν οι ΗΠΑ στην Κούβα) και 120 αναγνωρίσεις μετά, έχοντας πρόσφατα σηκωθεί από τη διαπραγματευτική αδράνεια του βορβόλακα μέσα στο φέρετρο, διαμηνύουμε στο μικρό κράτος ότι το μόνο μας επιχείρημα είναι το λεγόμενο δίκαιο της ισχύος και η προνομιακή μας θέση στα διεθνή κλαμπ των ισχυρών. Με μια ολίγη από καζουισμό, φυσικά, και συνωμοσιολογία εσωτερικής κατανάλωσης.

Επιπλέον, ως κράτος έχουμε την απαίτηση να αλλάξουν το όνομά τους. Εξ όσων γνωρίζω, ένα προηγούμενο υπάρχει: η επιβολή διπλής ονομασίας στην Ιρλανδία από τη Μ. Βρετανία. Και εκεί η στυγνή ισχύς (και αποικιοκρατική εν προκειμένω) που κάνει ό,τι θέλει, γιατί μπορεί.

Φυσικά, αυτό είναι αδικία. Αδικούμε και εκβιάζουμε τη Μακεδονία. Σε μια παρωδία διεθνοποίησης, έχουμε κι έναν διεθνή διαμεσολαβητή ο οποίος προτείνει ανόητες ονομασίες όπως Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Διπλωμάτης είναι αυτός; Έχει υπόψη του πώς ονομάζεται η Democratic Republic of Korea; η Μεγάλη Λιβυκή Αραβική Τζαμαχιρία; Οι Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού (Estados Unidos Mexicanos); Το Μπρουνέι Πόλη-της-Ειρήνης; ή μήπως μας κοροϊδεύει ίσως;

Βεβαίως η Ελλάδα έχει ξανασυνταχθεί με την αδικία. Κράτος είναι. Ξεχάστε τον Μακρυγιάννη και το "θα χαθούμε γιατί αδικήσαμε". Τα κράτη δεν είναι φορείς δικαίου: οι πολιτικά σκεπτόμενοι και ηθικοί άνθρωποι (οργανωμένοι ή μη) είναι φορείς δικαίου. Η Ελλάδα έχει αδικήσει και προώρισται να ξαναδικήσει: αναγνωρίσαμε το Ισραήλ de jure μόλις τη δεκαετία του '90, κάνοντας εμπόριο κι άλλα πολλά μαζί του στο μεταξύ. Δηλαδή ποια ήταν η επίσημη στάση μας μέχρι τότε; "Η καταστροφή του κράτους του Ισραήλ"; Συνεχίζω: ανεχτήκαμε όσο γινόταν τη ρατσιστική Νότια Αφρική. Πολεμήσαμε στο πλευρό των Σέρβων σε όλα τα πεδία τη δεκαετία του '90. Ασκούμε αποικιακή πολιτική στην Παλαιστίνη μέσω του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Στηρίζουμε τη στυγερή κατοχή του Ιράκ (τη στηρίζουμε). Αυτά είναι κάποια πρόσφατα παραδείγματα. Αδικούμε γιατί μπορούμε.

Ιστορικά, η απαίτηση απόλυτης ιδιοκτησίας του ονόματος αποτελεί απλώς την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξελληνισμού της (δικής μας) Μακεδονίας, που ξεκίνησε το 1913. Παγιώθηκε με την ανταλλαγή το '23-'24 και το άδειασμα από μουσουλμάνους, συνεχίστηκε με το ξαναγράψιμο της ιστορίας της περιοχής (καθ' ημάς σταματάει το 146 π.Χ. κι επανεκκινεί το 1908), προχώρησε με τον εξαναγκασμό σε αφομοίωση των Σλαβομακεδόνων, ενώ μετά ήρθαν οι Ναζί και μας πήραν τους Εβραίους, ενώ με τον Εμφύλιο σφραγίσαμε και τους ΕΑΜοβούλγαρους στο κούτελο και ησυχάσαμε. Στο μεταξύ ξαναστορίσαμε τις εκκλησίες, εξελληνίσαμε τα τοπωνύμια, ξεριζώσαμε τα ποντιακά (τώρα τα ψάχνουμε), τα καππαδοκικά και τα τούρκικα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που εποίκισαν τη Μακεδονία -- μη μας έρθει κανα κακό από πουθενά αλλού.

Εν έτει 2008 υποκρινόμαστε ότι ανέκαθεν κατείχαμε αποκλειστικά τον τόπο, τα ονόματά του -- τα πάντα του. Και κρώζουμε για την ψυχή μας και τις ευαισθησίες μας, στρουθοκαμηλίζουμε ότι ο όρος 'Μακεδονία' (σε χρήση ως γεωγραφικός όρος για την περιοχή που δείχνουν οι 'αλυτρωτικοί' χάρτες τουλάχιστον ολόκληρο τον 19ο αιώνα -- άμα σφάλλω να με διορθώσει ο Πετεφρής) ανήκει σ' εμάς.

Λυπάμαι κύριοι: ο όρος "μακεδόνας" ανήκει φυσικά σε όσους ζουν εκεί αλλά και σε όσους νεκρούς έζησαν κάποτε εκεί, πριν την ελληνική μπουλντόζα και τους μεγαλέξανδρούς της: σε μουσουλμάνους, σε εβραίους και σε σλάβους (εξαρχικούς και πατριαρχικούς), σε αρμένηδες, σε αλβανούς, σε βλάχους ή δεν ξέρω τι. Κυρίως σε αυτούς, νομίζω.

Υποσημείωση: Η "Θεσσαλονίκη" του Μαζάουερ λέει πολύ λίγα για τα παραπάνω. Θα ήταν όμως χρήσιμο να αντικαταστήσει το πεπτωκός βιβλίο ιστορίας. Αν μη τι άλλο, είναι η πηγή του γνωστού 'συνωστισμού', παρότι μιλάει πολύ πιο γενναία και δυνατά, στη σελίδα 358:
[...] Kemalist forces massacred thirty thousand Greek and Armenian civilians in cold blood, while an estimated quarter of a million terrified refugees crowded the waterfront. (έμφαση δική μου)
[...] οι κεμαλικές δυνάμεις σφαγίασαν εν ψυχρώ τριάντα χιλιάδες Έλληνες και Αρμένιους αμάχους, την ώρα που περίπου 250.000 τρομοκρατημένοι πρόσφυγες συνωθούνταν στην προκυμαία
Έτσι γράφεται η ιστορία, νομίζω. Με στοιχεία και παρρησία. Όχι με τα ελληνικά μισόλογα και τις νεφέλες μας.

Υποσημείωση ύστερη: Προτού προτάξετε τον σχετικισμό στην υπηρεσία του κυνισμού, θυμηθείτε: ο σχετικισμός είναι απόλυτος στο ότι ισχύει για όλους. Άρνο;

Υποσημείωση υστερότερη (8/3): Δείτε τα σχόλια!

GatheRate

23 σχόλια:

  1. φιου!

    ετοιμάσου να εξηγήσεις τα αυτονόητα τώρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ο αρθρο!
    Τι να πω! ευγε για το καθαρο μυαλο και μονο!

    οπως λεει και ο/η χιλαρεν το το πιο αδυνατο πραγμα σ αυτη τη ζωη ειναι ναι εξηγησεις τα αυτονοητα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με έστειλε ο identitycafe εδώ. Φοβάμαι ότι απόψεις όπως η δική σου ή και αρκετές που εκφράζω στο blog μου δεν 'χωράνε' στην Ελλάδα. Δες αν θες και το χτεσινό ποστ μου περί συλλαλητηρίων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ύστατη υποσημείωση: Για πολλές δεκαετίες το νυν Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης (η ύπαρξη του οποίου... τέλος πάντων, άλλη κουβέντα αυτή) ονομαζόταν 'Υπουργείου Βορείου Ελλάδος'. Η πασοκική οκταετία το μετονόμασε σε 'Υπουργείο Βόρειας Ελλάδας'. Ο λόγος ήταν προφανής: οι όροι 'Μακεδονία' και 'Θράκη' (από την οποία ενδόξως κατάγομαι κατά το 1/8) αποτελούν γεωγραφικούς προσδιορισμούς εδαφών που εκτείνονται και έξω από τα ελληνικά σύνορα. Οπότε τώρα αντιλαμβάνεστε γιατί δε χρησιμοποιούνταν: όχι από ραγιαδισμό αλλά από "καλή θέληση", για να μη νομίσουν οι φίλοι μας Γιουγκοσλάβοι και Βούλγαροι αλλά και οι Τούρκοι ότι αλυτρωτίζουμε, και σεκλετιστούν.

    Όσο για τον αν μπορεί ανεξάρτητο "μέρος" να φέρει ονομασία γεωγραφικού "όλου": Λουξεμβούργο, Ιρλανδία, Σουδάν, Μολδαβία, Σαβοΐα (το πάλαι)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα συμφωνήσω 100 %, άλλωστε έγραφα τα ίδια περίπου τις προάλλες. Τον δικό μας παραλογισμό τον ονομάζουμε "πολιτική πυγμής", τον παραλογισμό των άλλων "αδιαλλαξία". Ξεχνάμε ότι διπλωματία και ηθική σχεδόν ποτέ δεν πάνε παρέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ρησπέκτφουλυ διαφωνώ κατά τι. Ίσως επειδή έβριζα τους Σαμαρισμούς μας στην ώρα τους, τη δεκαετία του 90, τώρα μου φαίνεται μισή ιστορία να επικαλούμαστε μόνο τους δικούς μας (και, εν πολλοίς, αλλοτινούς) παραλογισμούς. "Η απαίτηση απόλυτης ιδιοκτησίας του ονόματος" είναι άδικη, σωστά· αλλά μόνο για μας; "Υποκρινόμαστε ότι ανέκαθεν κατείχαμε αποκλειστικά τον τόπο, τα ονόματά του -- τα πάντα του", σωστά· αλλά μόνο εμείς; "Κρώζουμε για την ψυχή μας και τις ευαισθησίες μας", κακώς· αλλά μόνο εμείς; Τα συνθήματα στα γειτονικά συλλαλητήρια δεν ήταν κόπυ - πέηστ από τα δικά μας της δεκαετίας του '90; "Ο σχετικισμός είναι απόλυτος στο ότι ισχύει για όλους", σωστά, ολόσωστα. Όπως όμως έλεγα και αλλού, δεν γίνεται να είμαστε συνεπείς αντιεθνικιστές μόνο με τους δικούς μας και να έχουμε απόλυτο σεβασμό στον φετιχισμό της ταυτότητας των άλλων.

    Το όνομα δεν είναι κατ' ουσίαν σημαντικό, συμφωνώ. Αλλά το όνομα, έτσι όπως εξελίχτηκε η περί αυτό διαμάχη (με δική μας υπαιτιότητα εν πολλοίς, σύμφωνοι), είναι σύμπτωμα αλυτρωτισμών που στα Βαλκάνια είναι από παλιά πολύ κακός σύμβουλος (σε αντίθεση με το Λουξεμβούργο, τη Σαβοΐα, ή το Σουδάν).

    Και μια υποσημείωση περί αδικίας. Άδικο (και κουλό από κάθε άποψη) ήταν το "ούτε Μακεδονία, ούτε παράγωγά του". Άδικο ήταν το εμπάργκο (δεν επιβάλλεις ένα μέτρο που βλάπτει σημαντικά, και άμεσα, τον γείτονα επειδή νομίζεις ότι θα σε απειλήσει στο μέλλον). Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί είναι άδικο να λες στον γείτονα: Αν δεν μου δείξεις ότι θα είσαι καλός γείτονας δεν θα σε κάνω δεκτό στη συνέλευση της πολυκατοικίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπητέ π2, η διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Δ. Μακεδονίας είναι μία, ουσιώδης και πανάρχαια: η δύναμη. Δεν πρόκειται εδώ για διμερή διαμάχη όπου οι δυο πλευρές είναι ισοδύναμες (λ.χ. Ελλάδα-Τουρκία -- κι ας λένε ό,τι θένε). Εδώ έχουμε μια σχέση ΗΠΑ-Κούβα ή Αθήνα-Μήλος (για να θυμηθούμε τον Σοφότατο Θουκυδίδη).

    Τώρα, κατά τα άλλα έχετε δίκιο. Ωστόσο, χρέος του προνομιούχου ανθρώπου (θυμηθείτε, πολλοί οι σκεπτόμενοι, λίγοι οι μορφωμένοι: η παιδεία κοστίζει λεφτά) είναι να κοιτάει το κάρφος στο δικό του μάτι, και να το ξεφωνίζει. Σίγουρα κι αλλού γίνονται πολλά -- και πολλές φορές χειρότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καταλαβαίνω το πρόβλημα του ακροατηρίου. Αλλά, ακόμη και από εκπαιδευτική άποψη, δεν μου φαίνεται πλήρης ο λόγος περί διακρατικής ηθικής όταν εξαντλείται στην (δίκαιη κατά τα άλλα) αυτομαστίγωση. Είναι σαν να λέμε ότι επειδή παίξαμε ύπουλη άμυνα και κλαδεύαμε τους αντιπάλους στο πρώτο ημίχρονο είναι δίκαιο να σφυρίξει ανύπαρκτο πέναλτι ο διαιτητής στο δεύτερο. Κατανοητό κι αναμενόμενο μπορεί να είναι, αλλά δίκαιο δεν είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Συμφωνώ και με τον π2 αν και σε γενικές γραμμές το άρθρο μου αρέσει.

    Έχουμε δικαίωμα να ζητάμε καλή γειτονία, ανυπαρξία αλυτρωτισμού κτλ. αλλά πρέπει να το προσφέρουμε επίσης στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Νομίζω ότι εξαντλήθηκαν τα περιθώρια. Όποια πολιτική και να ακολουθηθεί "χάσαμε". Κάθε γενιά και το δικό της "δυστυχώς επτωχεύσαμε". Ας γίνει αποδεκτό κι ας αντλήσουμε πολιτικά διδάγματα για το μέλλον (δυσκολότατο αλλά όχι κι αδύνατο).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Γειά σας φίλοι. Ας πω κι εγώ με τη σειρά μου.
    Νομίζω ότι το πρόβλημα εδράζεται όχι στη διεκδίκηση ενός γεωγραφικού όρου, αλλά στην προσπάθεια εξαΰλωσης της μεσαιωνικής περιόδου της ιστορίας.
    Το όνομα της Μακεδονίας, έχω την εντύπωση ότι διεκδικείται χάριν της μεγαλεξάνδρειας αίγλης του και όχι ως κληρονομημένος μεσαιωνικός γεωγραφικός όρος. Άλλωστε, οι διαδηλωτές γείτονες τη σημαία με τον ήλιο της Βεργίνας κραδαίνουν (καημένε Ανδρόνικε) και υψώνουν ως εθνικό τους σύμβολο προτού οι δικοί μας διαδηλωτές το υψώσουν κι αυτοί.
    Εάν με κάποιο τρόπο προβληθεί ότι τέτοιου είδους χρήση του ονόματος, αλλά και των συμβόλων αποτελεί κιτς, το θέμα λύνεται με χιούμορ. Αν όχι, γι αυτό υπάρχει η διπλωματία.
    Βέβαια δεν ξέρω τι θα μπορούσε να συμβεί, αν οι γείτονές μας, εφόσον εγκαταλείψουν την ιδέα να ονομάζονται Μακεδόνες, αποφασίσουν να ονομάζονται Μωραΐτες.
    Ευτυχώς πάντως, οι μπάντες με τα χάλκινα πνευστά σύνορα δεν γνωρίζουν....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Επειδή μας διαβάζουν και μικρά παιδιά που παν ακόμα σχολείο, να διευκρινίσω ότι "η ελληνική μπουλντόζα και οι μεγαλέξανδροί της" αποτελεί υπαινιγμό στον συλλήβδην αρχαιοπρεπή εξελληνισμό ("Αμύνταιο"! "Πτολεμαΐδα"! "Άργος Ορεστικό"!) που έβαλε μπρος το νέο ελληνικό κράτος στις αρχές του 20ου αιώνα. Όπως ακριβώς τα λέει ο Μπερεκέτης από πάνω δηλαδής:

    Το όνομα της Μακεδονίας, έχω την εντύπωση ότι διεκδικείται χάριν της μεγαλεξάνδρειας αίγλης του και όχι ως κληρονομημένος μεσαιωνικός γεωγραφικός όρος.

    Γι' αυτό και καμμία από τις δύο πλευρές δε διεκδικεί τη δροσιστικότατη (φρουτοσαλάτα) Macedonia, μάλλον εμπνευσμένη από την Μακεδονία των 5 αιώνων μεταξύ 1400-κάτι και 1900-κάτι και δηλωτική του τότε πληθυσμιακού τουρλού της.

    Ο ουμανιστής τενόρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δηλαδή δεν φτάνει που προσπαθούν να οικειοποιηθούν μια ιστορία και μια ταυτότητα με την οποία δεν έχουν σχέση, εμείς φταίμε κιόλας γιατί τους αδικούμε. Λαμπρά! Εγώ απλά αναρωτιέμαι τι είδους κοινωνία θα φτιάξουν σε αυτό το κράτος όπου συνυπάρχουν πολλές εθνοτικές ομάδες και όπου θα προπαγανδίζουν την ψευδαίσθηση ότι είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν ξέρω πότε τέλειωσε ο καθένας παραπάνω το δημοτικό (εγώ αποφοίτησα επιτυχώς το 1973) και επομένως αγνοώ το αν έχουμε μάθει την ίδια έκδοση της (ελληνικής) ιστορίας. Αγνοώ επίσης τι (εξωσχολικά) βιβλία ιστορίας έχει διαβάσει ο καθένας και ο καθένας αγνοεί τι έχω διαβάσει εγώ αλλά είμαι πρόθυμος να δεχθώ προτάσεις αν κρίνετε ότι είναι απαραίτητο.

    Προσωπικά μου έρχεται πολύ δύσκολο να πω Μακεδόνες άτομα εκτός των συνόρων της Ελλάδας, αλλά, καθότι νησιώτης, θα μπορούσα να το συνηθίσω και αυτό με τον καιρό αν οι δικοί μας Μακεδόνες δεν είχαν πρόβλημα. Μπορεί εξάλλου να έρθουν στα (φιλόξενα) νησιά σαν πρόσφυγες, από τώρα, και να αρχίσουν μια καινούρια ζωή σαν νησιώτες. Η φήμη ότι η Τουρκία τα επιβουλεύεται δεν θα μας εμποδίσει στο μέλλον να πάμε παρέα στο Μωριά και να αρχίσουμε μιά καινούρια ζωή εκεί.

    Κινδυνολογώ; Είμαι εθνικιστής και κάνω προβοκάτσια; Πάρτε το όπως θέλετε. Αν αυτοί οι άνθρωποι εκεί έχουν, από τα βιβλία της ιστορίας του δημοτικού τους, γαλουχηθεί με την άποψη ότι είναι Μακεδόνες είναι αδύνατο να διαγράψουν τις αλυτρωτικές τους βλέψεις (πολύ περισσότερο το όνομα της ανεξάρτητης πλέον χώρας τους). Προσωπικά είμαι τελείως μπλοκαρισμένος για το θέμα. Ξέρω από παλιά το μακεδονικό, από βουλγάρικες ιστορίες μεταφρασμένες στα αγγλικά, αλλά μου είναι τρομερά δύσκολο για τόσο σοβαρό θέμα να πάρω αβίαστα την θέση που όλος ο κόσμος (Ευρώπη, Αμερική) με πιέζει να πάρω.

    Φοβάμαι, ότι (δυστυχώς) το θέμα τίθεται πιεστικά σε μιά περίοδο που οι πολιτικοί της Ελλάδας είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν υπάρχουν σήμερα ταγοί, που να οδηγήσουν τον κόσμο (και εμένα) πειστικά στην σωστή λύση.

    @shraosha: Συγνώμη για το μεγάλο κείμενο, ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ΄΄Αν δεν μου δείξεις ότι θα είσαι καλός γείτονας δεν θα σε κάνω δεκτό στη συνέλευση της πολυκατοικίας.΄΄

    Έξυπνο. Εφυές.

    Διάβαζε, διάβαζε δημοκρατάρα μου με τις παρέες σου. Νιώθω βλάξ μπροστά σας φωστήρες όλοι.Κρατήστε αντίγραφα των blogs αν όχι για τα παιδιά σας, σίγουρα για τα εγγόνια σας. Όλη αυτή η πριμοδότηση της υπερπροοδευτικότητας σας και της ουτοπικής, αγαπησιάρικης ανθρωπιάς και αλτρουισμού, βάλε και τέτοιες άλλες ανέξοδες σάλτσες του καφενείου της κουλτούρας, μόνο τζάμπα μαγκιές ή αντιμαγκές αν θέλετε δείχνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Κυρίες και κύριοι, καλωσήλθατε στον κόσμο του nation-building. Είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει έτσι συγκροτούνται οι εθνότητες, τα έθνη και οι ταυτότητες: ιδιοποιούμενα καταστατικούς μύθους, προσαρτώντας πολιτισμικά στοιχεία, διεκδικώντας προνομιακές περιοχές του παρελθόντος. Το έκαναν οι Πιεμοντέζοι του 19ου αιώνα για να τσιμπήσουν τη Βενετία, οι Σερβοκροατοσλοβένοι του 20ού για να κατασκευάσουν Γιουγκοσλάβους, το κάνεις εσύ, το κάνω κι εγώ γιατί πίνω μπάφους και παίζω Pro. Το νεοελληνικό ιστορικό και πολιτισμικό συνεχές, όπως προέκυψε από την επεξεργασία της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας, αποτελεί υπόδειγμα κοπτοραπτικής. Χάρτες θέλετε; Ψάξτε εκείνους του γερμανού χαρτογράφου Richard Kiepert στους οποίους όμνυε το ελληνικό κράτος στα τέλη του 19ου αιώνα για να τεκμηριώσει τα «δίκαιά» του. Ιστορία θέλετε; Πείτε μου τι λογής φυράματα ήταν οι Μινωΐτες (προτού τους κάνουν ζάφτι οι Μυκηναίοι, εννοείται) και γιατί αν και προ-έλληνες βρίσκονται στις απαρχές της ελληνικής ιστορίας. Ονόματα θέλετε; Αναζητήστε το νομοσχέδιο του 1894 του τότε υπουργού Παιδείας Ευταξία για να μάθετε από πού έρχονται τα κεράσια Βοδενών. Ήρωες θέλετε; Στην «Εγκυκλοπαίδεια του Δημοτικού Σχολείου» που διάβαζα εγώ στα τέλη των ‘70s ο Skanderbeg ήταν πρωταρχικά ο ελληνικότατος «Γεώργιος Καστριώτης» και δευτερευόντως ο αλβανός «Σκεντέρμπεης». Όλοι χρησιμοποιούμε τη συνείδηση που μας βολεύει: τον καπετάν-Κώττα της Πηνελόπης Δέλτα, σλαβόφωνο που δεν μιλούσε γρυ ελληνικά, τον ανεχόμαστε, τον Βασίλη Καρατζά όχι (http://www.athensvoice.gr/politics/av,14713,O_φίλος_μου_ο_Bάσκο.html). Ο τρόπος με τον οποίο η ΠΓΔΜ ορίζει την ταυτότητά της (με επιλογές, κατασκευές, αποσιωπήσεις και συμψηφισμούς) δεν είναι παρά ο τρόπος με τον οποίο χειραγώγησαν την ιστορική μνήμη και τα ιστορικά τεκμήρια όλα τα έθνη της Ευρώπης, μηδενός εξαιρουμένου, επιχειρώντας να διευρύνουν την επιρροή τους πολιτικά και να χωρέσουν με το ζόρι στο ζουρλομανδύα μιας νέας μορφής οργάνωσης της κοινωνίας τις καταβολές και τα κατάλοιπα μιας προ-εθνικής ηπείρου που έμοιαζε με την «μακεδονική σαλάτα» τους περισσότερο από όσο ήθελαν να θυμούνται.

    (Είναι η συμμορία των αγγλοσαξόνων, Sraosha. Για δες τι γράφει και ο Niall Ferguson στη λεζάντα της plate 15 του The War of the World: "Ethnic cleansing in action: Greek refugees throng the docks at Smyrna, fleeing from Turkish troops, September 1922.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. δεν σημαίνει πως επειδή είστε διαβασμένοι (εν μέρει και όπως συμφέρει...), ορθώς επιχειρηματολογείτε. μεγάλη είναι η πλάνη σας. σε λίγο θα λέτε πως επειδή μιλάμε κυπριακά δεν είμαστε έλληνες (κάποιοι, π.χ. στα κρυφά σχολειά τησ ΕΔΟΝ το λένε χρόνια...). άλλο η ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ περιοχή της Μακεδονίας, και άλλο η προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας. Μήπως ο Αλέξανδρος μιλούσε σλαβικά; μήπως οι Σλάυοι ήρθαν στα Βαλκάνια προ Χριστού;
    κι αυτό που λες για τους Μινωίτες, πουθενά δεν οδηγεί. Διότι στα χρόνια εκείνα απλούστατα ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΕΘΝΟΤΗΤΕΣ. Αυτό που φτιάχνει ένα έθνος είναι ΚΥΡΙΩΣ το ομόγλωσσον. Οι Μινωίτες δεν κατέβηκαν από τον πλανήτη Ανδρομέδα για να έρθουν οι Μυκηναίοι από το Άλφα του Κενταύρου και να τους κάνουν ζάφτι... Και αν διαφωνείς, απάντα μου σε αυτή την απλή(;) ερώτηση. Σε ποιο έθνος ανήκαν οι Τρώες; (εδώ σας θέλω) Για να βρεις την απάντηση, άνοιξε την Αναφορά στον Γκρέκο του Καζαντζάκη...
    www.enaliakypros18.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αν κάποιος πιστεύει ότι είναι ο Ναπολέοντας δεν θ'αλλάξει γνώμη αν του πείς ότι δεν είναι Γάλλος. Αυτό για τον ήλιο της Βεργίνας και τα διάφορα άλλα που σκαρφίζονται οι ΣλαβοΜακεδόνες.

    Τώρα για το όνομα, το μόνο κακό που μπορώ να σκεφτώ εγώ είναι όταν πας να κλείσεις αεροπορικό εισιτήριο και υπάρχουν δύο αεροδρόμια που ονομάζονται "Μακεδονία", ένα εδώ και το άλλο εκεί.Που θα πάει, το μπέρδεμα θα γίνει αργά ή γρήγορα.

    Ποτέ μου δεν ένιωσα ότι η ηθική υπάρχει σαν συμπαγές σύστημα, πολύ περισσότερο αν μιλάμε για ολόκληρους πληθυσμούς. Ούτε και πιστεύω ότι μπορεί να αποτελεί βάση για αποδοχή ή απόρριψη των πολιτικών ενός κράτους προς ένα άλλο μιας και τέτοια συζήτηση μπαίνει σε θεολογικά χωράφια όπου συζητούμε ποιός λαός είναι πιο "ενάρετος" ή πιο "αμαρτωλός" λες και κάνουμε διαγωνισμό ποιός θα πάει στον Παράδεισο και ποιός στην Κόλαση.Τα όποια ιστορικά γεγονότα μάλλον θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται σαν παράμετροι για μια ανάλυση κινδύνων και χάραξη στρατηγικής παρά σαν Ερινύες.

    Σαφέστατα και υπήρχαν εθνότητες στην αρχαιότητα προσδιοριζόμενες και γενετικά αλλά και πολιτιστικά. Η διαφορά με το σήμερα είναι ότι τότε η σχέση δεν ήταν ένα κράτος - ένα έθνος αλλά ένα έθνος - πολλά κράτη. Και ακόμα αυτό δεν ίσχυε σε όλες τις περιπτώσεις (Αρχαία Αίγυπτος για παράδειγμα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @apostolos: Το ζήτημα αναφορικά με τους Μινωίτες, όπως θα δείτε αν διαβάσετε πιο προσεκτικά το σχόλιο, δεν είναι πώς αντιλαμβάνονταν εκείνοι τον εαυτό τους, αλλά η χρήση τους σήμερα στο πλαίσιο μιας ιστορικής αφήγησης, στη συγκεκριμένη περίπτωση της ελληνικής. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι υπήρχαν έθνη στην αρχαιότητα, όπως τα νοούμε στη νεωτερική εποχή, επομένως δεν έχω πρόβλημα να απαντήσω στην (απλή) ερώτησή σας, οι Τρώες δεν ανήκαν σε κανένα σημερινό έθνος. Θεωρώ όμως πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι, για λόγους που είχαν να κάνουν με την ιεράρχηση των πολιτειακών σχηματισμών της εποχής, οι Σκώτοι του μεσαίωνα υιοθέτησαν το μύθο ότι κατάγονταν από τους Τρώες. Μιλάμε λοιπόν για την πρόσληψη και τη χρήση του παρελθόντος, τη συγκρότηση της ιστορίας ως πολιτικού επιχειρήματος, για το πώς τη μεταχειρίζονται οι κοινωνίες για να σχηματίσουν την αυτοεικόνα τους. Δεν υποστήριξα πουθενά ότι ο Αλέξανδρος μιλούσε σλαβικά ή ότι οι Σλάβοι ήρθαν στα Βαλκάνια προ Χριστού. Υποστηρίζω ότι η επιλεκτική ιδεολογική χρήση της ιστορίας στην ΠΓΔΜ δεν διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίο όλα τα έθνη της νεώτερης Ευρώπης δόμησαν την ιστορία τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. σώπα ρε μεγάλε που είναι Μακεδόνες οι γείτονες και εμείς είμαστε οι κακοί που τους καταπιέζουμε... αυτοί δλδ που μιλάνε ανοιχτά και απροκάλυπτα για "ενιαία μακεδονία" που όλα τους τα ομογενειακά σωμματία κάνουν προπαγάνδα κατά τις ελλάδας και που θέλουν τη Θεσσαλονίκη για πρωτεύουσσα... τι είναι;;; καλοί και αδικημένοι;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Δεν αντιλαμβλάνομαι γιατί τελευταία ασκείται στους Έλληνες ένας ''εκβιασμός'' πως για να είναι κανείς cool, σύγχρονος και πρωτοποριακός πρέπει να είναι large σχετικά με την ιστορία του την οποία και θα πρέπει να παραχωρεί χωρίς πολλές αντιρήσεις σε όποιον την επιβουλεύεται. Το παράξενο δε είναι οτι ο έν λόγω ''εκβιασμός''ασκείτε από άλλους Έλληνες που συνήθως μιλούν με το ύφος του ''ανώτερου''ή του ''υπεράνω''θέλοντας να μας πείσουν πόσο ανόητοι,αναχρονιστικοί ή εθνικιστές γινόμαστε εμείς που βλέπουμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι.
    Γιατί άραγε;
    Αν περιηγηθεί κανείς στο διαδίκτυο θα συναντήσει όχι μόνο την τάση της γείτονος χώρας να οικειοποιηθεί ένα όνομα ξένο πρός αυτήν αλλά και την απόπειρα να δημιουργήσουν την αίσθηση παγκοσμίως οτι υπάρχει Μακεδονική εθνότητα καθόλα Σλαβική και διόλου Ελληνική αλλά και Μακεδονική γλώσσα επίσης Σλαβική.
    Σας αναφέρω ενδεικτικά πως στην ιστοσελίδα του BBC european languages τα Σκόπια αναφέρονται ώς Μακεδονία και η γλώσσα τους ώς Μακεδονική.
    Μέχρι πρότινως δέ αναφερόταν επίσης στην ίδια σελίδα οτι στην Ελλάδα το 1,8% του συνολικού πλυθησμού μιλούσε την Μακεδονική γλώσσα(εν. την Σκοπιανή)δημιουργώντας την αίσθηση οτι οι Έλληνες Μακεδόνες είναι στην πραγματικότητα Σκοπιανοί(χωρίς να το ξέρουν)και οτι απλώς η Ελλάδα κρατάει δέσμιο το κομμάτι αυτό που ουδεμία σχέση έχει με Ελλάδα.
    Έλεγαν ακόμη πως σε όλο το Αιγαίο και την Θράκη ομιλούν την Τουρκική αφού αυτές οι περιοχές κατοικούνται μόνο από Τούρκους!!
    Και τονίζω το ''μέχρι πρότινως''αφού μετά την εξώδικο που παρέλαβε το BBC από εμένα την ίδια άλλαξε τα ψευδή στοιχεία και διόρθωσε το κείμενο αυτό αποστέλοντας μου και επιστολή με την οποία εξέφραζε την βαθιά λύπη τους για το πραγματικά ανακριβές γεγονός αλλά και ζητώντας μου την άποψή μου για τις νέες πληροφορίες που ανέρτησαν.
    Σκεφτείτε λίγο πόσο απλό είναι να διορθώνει κανείς τα κακώς κείμενα και ίσως πως η δική μας αδιαφορία να έχει οδηγήσει σε αυτές τις εξελίξεις.
    Σας παραπέμπω και στην ιστοσελίδα της Ευρωπαικής Ένωσης στο τμήμα της Eblul(μια Ευρωπαική!!!! επιτροπή για τις Ευρωπαικές μειονότητες)μέσα τον χάρτη της οποίας διαφαίνονται να ομιλούνται τα Ελληνικά μόνο στην Αττική και την μισή Πελλοπόνησο ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα ομιλούνται Μακεδονικά[Σκοπιανά]στην Μακεδονία, Τουρκικά στην Ξάνθη-Ροδόπη και Αλβανικά στην Ήπειρο εώς Στερεά και την άλλη μισή Πελλοπόνησο!
    Δεν παραχαράσεται συνεπώς η αρχαία ιστορία για την οποία όλοι λίγο εώς πολύ αμφιταλαντευόμαστε αλλά η σύγχρονη που πέραν πάσης αμφιβολίας όλοι αντιλαμβανόμαστε. Διαβάστε επίσης τις απόψεις της επιτροπής αυτής που με την δική μας αρωγή και συναίνεση υφίσταται σχετικά με τους Έλληνες πολίτες με διαφορετικό θρήσκευμα και ίσως να εκπλαγείτε.
    Πόσοι από εμάς αντιδράσαμε ασκώντας το δικαίωμά μας για αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας από μια δική μας επιτροπή που από οτι φαίνεται παραπέει!?
    Εντάξει ας ήμαστε σύμφωνοι τουλάχιστον για τα σημερινά δεδομένα και ας ξεκουνηθούμε λίγο χωρίς ωχαδελφισμό για να υπερασπιστούμε κάπως την πραγματικότητα αντί να υποκρινόμαστε μέσα από τέτοιες ηλίθιες αναρτήσεις τους πολύ ''μοντέρνους'' γιατί μπορεί στο μέλλον να λέμε στα παιδιά μας οτι ''κάποτε υπήρχε ένας μύθος που έλεγε πως η Ελλάδα ήταν μια χώρα που την κατάπιε ένα μεγάλο κύμα βλακείας των Νεοελλήνων παρόμοιο με εκείνο που κατάπιε κάποτε την μυθική Ατλαντίδα''.
    Οπότε θα συμφωνήσω με τους περισσότερους προλαλλήσαντες που με τα σχόλια τους κάπως ισορόπησαν την large διάθεση του οικοδεσπότη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή