Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2011

Επιμύθιο στο "παπάρια"

μεταμπλόγκιν ή ξενερέ αυνανισμός

Έμαθα πριν μια βδομάδα ότι ο μπλόγκερ συλλέγει στατιστικές: πόσοι διαβάζουν το μπλογκ, από πού έρχονται, πού κατοικοεδρεύουν. Ήδη από τον Μάιο του 2009.

Αργά χτες τη νύχτα μπήκα κι εγώ να δω τα στατιστικά αυτού του μπλογκ. Έμαθα δύο πράγματα.

Πρώτον, η ηλεκτρονική εκδοχή της Lifo αναδημοσίευσε το προηγούμενο ποστ (αυτό με τα παπάρια), με δική της ψαγμένη εικονογράφηση. Με ρώτησε; Όχι. Με ενημέρωσε εκ των υστέρων; Όχι. Πώς πρέπει να νιώθω; Κολακευμένος και τιμημένος; Πικαρισμένος; Εξαγριωμένος; Τιποτα. Δε βαριέσαι, υπάρχουν κι άλλα πράματα στη ζωή εκτός από "το μεγάλο σοσιαλμηντιακό ίδρυμα", που λέει και μια ψυχή. Δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε -- κι ο Θεός να λυπηθεί τους μπλοκάκηδες.

Δεύτερον, από τον Μάιο του 2009, το ποστ με τα παπάρια είναι ήδη το δεύτερο πιο δημοφιλές, ελέω και Lifo βεβαίως. Μέσα σε δύο μέρες. Ας το αναλύσουμε αυτό. Το ποστ της Δευτέρας αποτελείται από τρεις ρηχές σημειώσεις. Η πρώτη, που προλογίζεται ως τετριμμένη, εκθέτει α λα παλιό Κλικ με ολίγη από Μαλβινάκι-Θεός-σχωρεσ'το τα κριτήρια του κάθε τρόμπα για το τι κρύβεται πίσω από κάθε επιτυχημένη γυναίκα. Να υπενθυμίσω στους νεώτερους ότι αυτά μας τα έχει πει ο Ρακάσα πολύ καλύτερα πριν 6 χρόνια. Η δεύτερη σημείωση, όπως αγριωπά χώνει και η Niemandsrose, συμπληρώνει την δεύτερη:
"Και τελικά τι θέλαμε να πούμε; Ότι ζούμε σε μια συντηρητική κοινωνία, ο συντηρητισμός της οποίας απλώνεται μέχρι τις παρεούλες των νεοελλήνων διανοουμένων στο Κολωνάκι και τα πέριξ; Πολύ προφανές. Λες και δεν είχαμε καταλάβει τόσο καιρό από τα βιβλία τους για τι παπάρες (μια και ο λόγος) πρόκειται, περιμέναμε να μάθουμε πως κουτσομπολεύουν σα λιγούρια το βίο των ομότεχνών τους."
Η τρίτη σημείωση, καρικατούρα μιας καρικατούρας, μιλάει ξανά για τον κομφορμισμό ως διαδικασία επιλογής του ποια συγγραφέας ανεβαίνει και πουλάει και ποια κάθεται στα αυγά της.

Σε όλο το ποστ δεν υπάρχει ούτε μισό επιχείρημα, ούτε μία πρωτότυπη ματιά: παραδέχεται άλλωστε και το ίδιο ότι λέει τα γνωστά ή αυτονόητα. Το ίδιο ποστ, το δεύτερο πιο δημοφιλές εδώ και δύο χρόνια μέσα σε δύο μέρες, μάζεψε και κάμποσα σχόλια, ούτε που θυμάμαι από πότε έχω να δω τόσα σχόλια.

Ερωτήσεις:

α. Και τι το έγραψες ρε; Ε, μπλογκ είναι, γράφουμε. Οι παππούδες, ανήμποροι, μουτζώνουνε τον ΓΑΠ (παλιότερα μουτζώνανε τους προκατόχους του) στην τηλεόραση. Εγώ γράφω ποστ.

β. Βρίζεις τους αναγνώστες σου, ρε αλαζονικό παπάρι; Όχι, τους λέω να είναι πιο δύσπιστοι και εκλεκτικοί.

γ. Είσαι σχιζοφρενούλης; Όχι, μέμνημαι απιστείν, ακόμα και απέναντι στον εαυτό μου. Άλλωστε όποιος είναι αυστηρός με τους άλλους ("όλο σχεδόν χεστήρια είσαι ρε αδερφέ", μου είπε απόψε ένας φίλος), οφείλει να είναι πρώτα αυστηρός με τον εαυτό του.

Τελείωσα. Καληνύχτα.

P.S.: Διαβάστε αυτό.

GatheRate

7 σχόλια:

  1. Υπάρχουν και χειρότερα. Τα δικά μου δημοφιλέστερα αφορούν την ανάλυση της "Αρχόντισσας και του Αλήτη", το πολιτικό φυλλάδιο του Πητ Παπαδάκου και την τηλεοπτική συνεύρεση Τζούλιας-Φλωρινιώτη. Δεν παραπονιέμαι όμως, luctor et emergo ;)
    Ποιό είναι άραγε το πρώτο δημοφιλέστερο σου;

    Ιφιμέδεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπάρχουν ακόμα χειρότερα. Το δημοφιλέστερο ποστ στο βλογ μου έχει τίτλο "Η σαλάτα της ύφεσης" και περιέχει αναλυτικές οδηγίες για αρχάριους καλλιεργητές ζαρζαβατικών και τιμές σπόρων ρόκας, ρίζας ντομάτας, κροκάρι κλπ. Μιλάμε για τέτοια επιτυχία που αποκλείεται να καταφέρω να επαναλάβω. Εκτός... αν προτείνω άλλες καλλιέργειες.

    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μάλλον έχετε δίκιο. Ωστόσο, δημοφιλέστερο είναι ένα κείμενο που διαβάστηκε πολύ ; 'Η συγκίνησε, έβαλε σε σκέψη κτλ. Γιατί, όσο με αφορά, ως αναγνώστρια, άλλα κείμενά σας είναι τα δικά μου δημοφιλέστερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. όλα αυτά για να μας πεις ότι σε έπαιξε η Lifo? :P
    ή όλα αυτά για να μας πεις πως έκανε ρεκόρ αναγνώσεων ένα ποστ που έχει το συγκεκριμένο προφίλ, ενώ υπάρχουν απείρως ανώτερα ποστ εδώ μέσα; Και άρα ότι είμαι ένας υποκριτής και συντηρητικός σκατολαός;

    Όπερ ισχύει: μήπως όμως βαυκαλιζόμαστε λιγάκι με αυτό; Μήπως γουστάρουμε λιγάκι να μιζεριάζουμε με τη μιζέρια μας (που είναι των άλλων, γιατί εμείς εδώ που τα κουβεντιάζουμε είμαστε υπεργαμάτα τυπάκια); Μήπως, λέω μήπως, παίζει λίγος ελιτισμός;
    Τον αναγνωρίζω, γιατί βλέπεις πάσχω από την ίδια ασθένεια.

    Δε στα χώνω, κουβέντα κάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @elger: δημοφιλέστερο είναι ένα κείμενο που διαβάστηκε πολύ, όχι όμως απαραιτήτως και ουσιωδέστερο ή επιδραστικότερο. Δίκιο έχετε.

    @κrotkaya: Μωρέ, δεν ξέρω για σένα, εγώ ελιτιστής δεν είμαι. Δύστροπος, ναι. Αυστηρός, ναι. Γκρινιάρης, πότε πότε. Δεν έχω κάτι παραπάνω να πω από αυτό που λέω στο ποστ: για ένα μπλογκ χαμηλής επισκεψιμότητας, η έκρηξη 800 χιτ μέσα σε δύο μερούλες σημαίνει ότι τα πιασάρικα πιάνουν. Αυτό, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο.

    Λέω να βάλω google ads και να γράφω για το σεξ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλά, για σεξ γράφεις έτσι κι αλλιώς. Βάλε καμιά φωτο, κάνα βίδεο και θα λύσεις το οικονομικό σου πρόβλημα.

    "εγώ ελιτιστής δεν είμαι"
    ναι, όπως και το Βυτίο δεν είναι εστέτ, αλλά λαϊκό παιδί. ντάξει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή