Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Καμμιά αθωότητα

(στον Πειρασμό της Αθωότητας, τον διάβασα το θρυλικό '96, ο Πασκάλ Μπρυκνέρ εξηγεί ότι, τελικά, η αθωότητα είναι ένα ψέμα που λέμε είτε στον εαυτό μας είτε στους άλλους.)

Τι έγινε σήμερα; Ρωτάω γιατί δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση, μόνον καμμιά σειρά, καμμιά ταινία.

Κάθε μέρα ρωτάω, συνήθως τον εαυτό μου: τι έγινε σήμερα;

Κάποια στιγμή μέσα στη μέρα μαθαίνω τι έγινε σήμερα. Κάθε μέρα και κάτι. Κάθε μέρα αθλιότητες. Τα ίδια και τα ίδια, είπα να τα γράψω με άνω τελείες, όμως τα δίνω σε μορφή λίστας:
  • εξαθλίωση αδιανόητη,
  • αυτοκτονίες (δε δίνουμε πια σημασία),
  • καταστολή σε καθημερινή βάση και ολοένα και πιο στυγερή (για να επικαλείται μετά ως λόγο ύπαρξής της τις αντιδράσεις που προκαλεί),
  • επίσημα ψέματα, χαλκεύσεις και γκαιμπελισμοί,
  • ο θρίαμβος της σοφιστείας,
  • λαϊκός φασισμός κοινής αποδοχής,
  • βλακώδεις βλακείες από λεγόμενους αριστερούς,
  • χοντροκομμένοι φανατισμοί,
  • πολιτικοί στο business as usual: δεν είναι ερασιτέχνες, ξέρουνε καλά τι κάνουν.
Θα έγραφα λ.χ. τι έγινε σήμερα, Πέμπτη 31.Ι.2013, αλλά δυστυχώς δεν είναι χειρότερο από τα αυριανά ή καλύτερο από τα χτεσινά, δεν είναι χειρότερο από τα χτεσινά ή καλύτερο από τα αυριανά.

Τι έγινε σήμερα; Δεν έχει σημασία, ξέρω ότι όλοι έχουν ήδη κάνει τη βουτιά, εδώθε με τους αδερφούς, εκείθε με τον Χάρο. Στην υπηρεσία του Χάρου, να μην παρεξηγηθώ. Ξέρω ότι σχεδόν κανείς πια δεν είναι ιδεολόγος ή αφελής ή ονειροπόλος: είτε αποσκοπεί στο να φθείρει τον ΣΥΡΙΖΑ με κάθε μέσο, είτε προσβλέπει στα ξεσκλίδια εξουσίας που θα διανείμει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αθώοι και χαζοί και στόκοι τέλος.

Οι νεοφιλελέδες, οι κάθε σκουληκόψυχοι φασιστόφιλοι, οι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι όψιμοι διαφωτιστές (αλίμονο στον Διαφωτισμό!), οι καθεστωτικοί καλλιτέχνες και ποιητές αγκαλιάζουνε το τώρα και ζούνε για αυτό. Στο μεταξύ συναινούν στο να σκοτώνεται ό,τι έχει μείνει, με μπρίο, σε wine bar και μέγαρα και ταβέρνες, οχυρωμένοι μέσα σε προνόμια κι ασυλίες.

Οι νεοαριστεροί νεοδιανοούμενοι, οι πασοκοφυγάδες, οι σαλονάτοι ελαφρομαρξιστές, οι αιώνιοι παράγοντες, οι νεοεστέτ της φω αναρχικής αισθητικής και της αντιεξουσιαστικής διακόσμησης αγκαλιάζουνε το εγγύς μέλλον και ζούνε γι' αυτό, προσδοκώντας μια πασοκανάσταση παραγοντισμού: καρτερούν οι Ιζνογκούντ να αναδιανείμουν ό,τι μείνει από το Χαλιφάτο, ο καθένας ανάλογα με τις φιλοδοξίες του, στον καθένα σύμφωνα με τις άκρες του.

Δεν υπάρχουν αθώοι. Υπάρχει πια μόνο μια χούφτα τίμιοι άνθρωποι: ένας (ίσως) συντηρητικός που δεν καταλαβαίνει πώς γυρίσε η δεξιά παράταξη απότομα στο 1949, δυο-τρεις κεντρώοι άστεγοι και βουβοί, τέσσερις-πέντε αριστεροί σοβαροί και τίμιοι και που θα έμεναν έτσι κι αλλιώς στην απ' έξω αφού "η θέση τους είναι στον αγώνα και στη διαφώτιση" (ή κάτι τέτοιο). Υπάρχουνε και τέσσερις-πέντε αναρχικοί που θα θυσιάζονται πέφτοντας από κρεβάτια και κρεμασμένοι από σεντόνια στα κελιά, δαρμένοι και σακατεμένοι: θυσιαστική προσφορά για να επιστρέψει η ανάπηρη δημοκρατία μας πού; στη σαράβαλη προ 2010 λειτουργία της. Αν δε μας προλάβουν οι μπαταριές νεκροταφείου, τα μαχαίρια και οι ναζί νταβάδες. Που δεν έχει σημασία, κιόλας: αυτοί που μας κυβερνούνε τελικά μόνο το όνομα δεν έχουν.

Η μόνη μου ελπίδα είναι να μη σωπάσουμε. Και στον δρόμο.

GatheRate

14 σχόλια:

  1. ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΘΩΟΣ???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, "η αθωότητα είναι ένα ψέμα που λέμε είτε στον εαυτό μας είτε στους άλλους". Αλλά είμαι τίμιος και ακέραιος.

      Διαγραφή
    2. Σώσε με από την αυταπάτη, Βούδα μου.

      Διαγραφή
  2. Δεν υπάρχει αθωότητα στο ανθρώπινο γένος και απορώ γιατί συνελήφθη ως έννοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν η αθωότητα είναι ένα ψέμα, τότε η ενοχή είναι η μόνη αλήθεια; Δύσκολες κουβέντες σε καιρούς που κατασκευάζουν συστηματικά φταίχτες και αναζητούν απελπισμένα ενόχους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΣΕ ΕΙΧΑ ΓΙΑ ΔΕΚΑΔΙΚΟ, ΑΤΙΜΟ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αν δεν συμμετέχει κανείς - στα όρια του δυνατού - στις πράξεις και τα έργα των ανέντιμων, αλλά παρ' όλ' αυτά παραμένει στη σιωπή και νοερά μόνο βρίσκεται στο δρόμο, δικαιούται να διατηρεί λίγη από την ψευδαίσθηση της προσωπικής του αθωότητας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χωρίς ίχνος ειρωνείας, δεν αισθάνομαι αρμόδιος να πω κάτι για αυτό. Δεν ξέρω.

      Διαγραφή
  6. lol
    "Ξέρω ότι σχεδόν κανείς πια δεν είναι ιδεολόγος ή αφελής ή ονειροπόλος: είτε αποσκοπεί στο να φθείρει τον ΣΥΡΙΖΑ με κάθε μέσο, είτε προσβλέπει στα ξεσκλίδια εξουσίας που θα διανείμει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αθώοι και χαζοί και στόκοι τέλος."

    Τον καημένο τον ΣΥΡΙΖΑ! Ενώ και αυτός σαν εσένα είναι, τίμιος και ακέραιος. Τόσο τίμιος που φοβάται τη φθορά και τόσο ακέραιος που θα διανείμει ξεσκλίδια εξουσίας για να επιβιώσει και να κρατηθεί στην εξουσία. Σαφές. Δύο άρα οι κατηγορίες των πολιτικοποιημένων ατόμων που δεν είναι με τον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα: Από τη μία οι εχθροί του ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη οι δήθεν φίλοι του που περιμένουν ότι στο μέλλον θα λάβουν κάτι από αυτόν. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το τελευταίο λίκνο αθωότητας και σκεπτόμενων ανθρώπων που θα αναδείξουν την καλή πλευρά του καπιταλισμού μόλις πάρουν την εξουσία.
    Είδες τι τραβάνε και οι τίμιοι και ακέραιοι; Τι να κάνει όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ; Αυτή είναι η μοίρα του ασυμβίβαστου. Δεν έχει άλλο δρόμο. Έχει χρέος να προστατέψει και τους τελευταίους γνήσιους αθώους, γνήσιους χαζούς και γνήσιους στόκους που βρίσκουν καταφύγιο στα σπλάχνα του, από τη μανία των δήθεν ιδεολόγων, δήθεν αφελών και δήθεν ονειροπόλων που προσπαθούν να τους μολύνουν.

    Πόσων ετών είσαι ρε φίλε; Τα ‘χεις κλείσει τα εννιά, ή απλώς ελπίζεις ότι δεν τα ‘χουν κλείσει οι υπόλοιποι; Μήπως πρέπει να σκεφτείς την πιθανότητα να είσαι στο βάθος ένας σταλινικός κουκουές;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν αυτό καταλάβατε, μάλλον όντως γράφω πολύ άσχημα.

      Διαγραφή
  7. Έχεις δίκιο βέβαια: Κανείς αθώος! Ιδιαίτερα οι "οι νεοαριστεροί νεοδιανοούμενοι, οι πασοκοφυγάδες, οι σαλονάτοι ελαφρομαρξιστές, οι αιώνιοι παράγοντες, οι νεοεστέτ της φω αναρχικής αισθητικής και της αντιεξουσιαστικής διακόσμησης" στους οποίους ανήκω κι εγώ. Ωστόσο, δυο μέρες τώρα, προσπαθώ να καταλάβω τη διαφορά του δικού σου "κανείς αθώος" και του "όλοι μαζί τα φάγαμε" του Πάγκαλου και δεν τα καταφέρνω. Στον πυρήνα τους οι δύο σκέψεις μου φαίνονται ίδιες. Θα μπορούσες να πεις ότι η αδυναμία μου είναι κάποιου είδους "θρίαμβος της σοφιστίας" και να ξεμπερδεύεις. Δεν έχω πρόβλημα. Το ότι είσαι τίμιος και ακέραιος το ξέρω. Από την άλλη, τον Παγκ. δεν τον ξέρω καθόλου προσωπικά και η δημόσια παρουσία του δεν μου φτάνει. Κάνω δύσκολη τη ζωή μου με κάτι τέτοια, το ξέρω κι αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το "αθώος" το εννοώ ως συνώνυμο του "αφελής", του "άβγαλτος" και του "αγνός ιδεολόγος", όχι ως αντώνυμο του "ένοχος"! Εξού και η αναφορά στον Μπρυκνέρ. Αυτό πάει στην απορία της Immortalité.

      Διαγραφή
  8. και πρώτον εμένα ο Τάλως μου είχε πει ότι ο Μπρυκνέρ είναι τιτάνιος μαλάκας και μπορώ να πω μου άνοιξε τα μάτια πάνω στο θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή