Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Άσυλο



Η σχέση μου με το ελληνικό πανεπιστήμιο είναι σχεδόν ανύπαρκτη από τον καιρό που πήρα πτυχίο και ξεκουμπίστηκα. Η γνώμη μου για τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν είναι πολύ καλή. Βεβαίως, όπως εγραψε κάπου ο Τάλως, τα πανεπιστήμιά μας είναι αυτά που θέλει η ελληνική κοινωνία, γι' αυτό είναι έτσι: βρώμικα, υποεξοπλισμένα, σκόρπια, σκορπισμένα σε πολίσματα, κωμοπόλεις και επίνεια. Τα πανεπιστήμιά μας όντως κλυδωνίζονται μεταξύ στυγνής καθηγητοκρατίας και της άθλιας αυθαιρεσίας τσανακογλειφτών και χαβαλέδων· για τις νεολαίες μιλάω: κομματόδουλα κωλόπαιδα και αριβίστες που προσδοκούν την κομματική ή πελατειακή εξαργύρωση της συμβολής τους στη συμπόρευση του ελληνικού πανεπιστημίου με τις αθλιότερες και πιο ατελέσφορες και αντιπαραγωγικές υπηρεσίες (ναι, "υπηρεσίες") του ελληνικού κράτους.

Ωστόσο, τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν παύουν να είναι πανεπιστήμια. Παρά τις βδέλλες-νεολαίες και τα καθήκια-καθηγητές και το αμήχανο (όταν δεν αποφασίζει να δράσει καταστροφικά) κράτος, υπάρχουν σοβαρά τμήματα, σοβαρές σχολές και σοβαρά πανεπιστήμια (το ΕΜΠ είναι λ.χ. ένα από αυτά). Κι ενώ η ελληνική κοινωνία έχει εν πολλοίς καταφέρει να φτιάξει τα πανεπιστήμια που θέλει, δηλαδή ιδρύματα που παράγουν πτυχιούχους προς απασχόληση χωρίς όμως να ζορίζουν τα καημένα τα παιδιά, επιμένω, δεν παύουν να είναι πανεπιστήμια. Ένα από τα πράγματα που διακρίνει τα πανεπιστήμια από άλλα ιδρύματα, ακαδημαϊκά μπουζουξίδικα και μπουτίκ πτυχίων (σαν αυτά που ονειρεύονται πολλοί) είναι και η ακαδημαϊκή ελευθερία και η προάσπισή της. Το άσυλο προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία από την κρατική εξουσία, τον βασικό εχθρό της. Ένας άλλος εχθρός της είναι η Πανσπουδαστική και τα συναφή της -- θυμάστε λ.χ. την υπόθεση "σωστή σκέψη"; Αυτά όμως είναι ενδοπανεπιστημιακές υποθέσεις, και οι απόπειρές τους να φιμώσουν την ελεύθερη έκφραση εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των πειθαρχικών συμβουλίων (χάχαχαχαχα).

Το άσυλο λοιπόν προστατεύει την ακαδημαϊκή ελευθερία από την κρατική εξουσία. Και πάει για κατάργηση. Γιατί; Γιατί, λέει, έχει γίνει αντικείμενο κατάχρησης. Ενδιαφέρον επιχείρημα, ας το δεχτούμε: όντως, με το που μπήκαν οι μαύροι βρωμιάρηδες στη Νομική (αντί, λ.χ., για τα ξεχαρβαλωμένα αμφιθέατρα του Παντείου, το αλωμένο κτίριο της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ, τα ΤΕΙ ανά την επικράτεια) ξάφνου αντιληφθήκαμε ότι το άσυλο έγινε αντικείμενο κατάχρησης. Όμως αν καταργούσαμε ό,τι έχει γίνει αντικείμενο κατάχρησης ή αυθαιρεσίας στον δημόσιο βίο, -- την Αστυνομία, το σωφρονιστικό σύστημα, τις αναθέσεις έργων του Δημοσίου, τις προμήθειες του Στρατού κτλ. -- τι θα γινόταν; Δε θέλω να το σκέφτομαι.

Θα ήταν τιμιότερο όσοι επιδιώκουν και (δεδομένης της Παλινόρθωσης του Αυταρχισμού στην Ελλάδα) θα καταφέρουν να καταργηθεί το άσυλο, να πουν ευθαρσώς: είμαστε εχθροί της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Όπως, π.χ., θα ζητήσουν μαζικές απελάσεις μεταναστών (δυστυχως ατελέσφορες εδώ και 20 χρόνια που έχουμε μετανάστες) και την επαναφορά της θανατικής ποινής όταν κάποιος πεινασμένος σφάξει αποτροπιαστικά κάποια εξαθλιωμένη γριούλα συνταξιούχο.

Και βέβαια, όπως είπε ο Κύριος, του υιού του ανθρώπου του μέλλεται να παραδοθεί, πλην όμως αλίμονο σε αυτόν που θα τον παραδώσει. Αλίμονο στις πανεπιστημιακές αρχές που δεν θέλησαν να ενοχλήσουν κανένα παιδί και καμμία παράταξη και δεν κίνησαν πειθαρχικά κατά βανδάλων και τέτοιων. Αλίμονο στις νεολαίες που απαξίωσαν το άσυλο, το ευτέλισαν ή το υπονόμευσαν. Όλοι αυτοί παρέλαβαν πανεπιστήμια, έστω κουτσά, και θα παραδώσουν ανθυποκολλέγια. Μέχρι να έρθουν επιτέλους τα κανονικά κολλέγια, με ορθομαρμαρώσεις άθικτες, τουαλέτες καθαρές, βιβλιοθήκες σπονσοραρισμένες από την ιδιωτική πρωτοβουλία και τις ανάγκες της, αμφιθέατρα όπου τα συνθήματα θα τιμωρούνται με χρηματικά πρόστιμα.

GatheRate

12 σχόλια:

  1. Δυσκολεύομαι ωστόσο να καταλάβω γιατί η ακαδημαϊκή ελευθερία είναι διαφορετικής υφής (μάλλον όχι υφής αλλά ποιότητας) ελευθερία από εκείνη θα έπρεπε να απολαμβάνω εγώ. Δεν βλέπω να απειλούμαι λιγότερο από το κράτος. Μη σου πω ότι απειλούμαι περισσότερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και στο κάτω-κάτω η θεσμική κατοχύρωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας υπήρξε μια μορφή προστασίας της "αστικής τάξης" από τον εαυτό της. Οφείλει να την προστατεύσει αν θέλει, μακροπροθέσμως, με την ευρεία έννοια, "χρήσιμα" αποτελέσματα. Εμένα, τον άχρηστο, ποιος τον σκέφτεται; Θέλω κι εγώ ακαδημαϊκή ελευθερία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κακώς, κτγμ, η συζήτηση γίνεται περί ακαδημαϊκής ελευθερίας. Ένα είδος Χάιντ Παρκ χρειαζόμαστε, λέω, επί το σοβαρότερον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το άσυλο δεν πρόκειται να καταργηθεί επειδή καταργήθηκε γιά τους μεταξωτούς κωλους. Σήμερα, αυτό που μου κατηγορείς ως ξεφτίλα των θεσμών, είναι όντως ξεφτίλα, άν το ιδείς ως ανεκπληρωτο όραμα των μεσοαστών. Μεσοαστοί δεν βλάστησαν στην Ελλάδα. Δεν έχουμε καμιά κατηγορία πληθυσμού που να παινεύεται γιά τον "φιλελευθερισμό" της και ταυτόχρονα για΄την ηθικολογία της, όπως πάμπολλες αμερικάνικες, σκανδιναβικες και γερμανόφωνες μικροκοινωνίες. Ασυλο είναι αυτό που δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ. Υπαρχει περίπτωση να έχουμε Λουβαίν στην χώρα; δηλαδή πανεπιστήμιο θρησκευτικών καταβολών; άν γινόταν πανεπιστήμιο ελεγχόμενο από την Ιερά Σύνοδο, δεν θα ίσχυε ποτέ κάποιο άσυλο γι άυτό-θα ήταν μονίμως στρατοπεδευμένοι ένα σωρό αδέσμευτες καρδιε΄ς και θα το ρήμαζαν.Επιμένω ότι τώρα έχουμε άσυλο, όπως το λές γιά πανεπιστήμια που μας ταιριάζουν. ΜΠορεί να λέμε πως απελευθερωθήκαμε, αλλα κυριαρχούν απόλυτα οι καταφερτζήδες και οι γενιτσαροι, οι φυλές των εξαρτημένων από διάφορα σακατλίκια. Αυτωνών η ύπαρξη εξαρτάται από την ανυπαρξία μεσοαστικων δομών-προτεστάντικες τιμωρίες,εμπορική παντοδυναμία, μικρός δημόσιος τομέας εμπνευσμένος από Κουακέρους. Ακουε, φίλιον όμμα, τον κουκουζέλην:"Δεν βλέπω να απειλούμαι λιγότερο από το κράτος. Μη σου πω ότι απειλούμαι περισσότερο. Εμένα, τον άχρηστο, ποιος τον σκέφτεται; Θέλω κι εγώ ακαδημαϊκή ελευθερία."
    Ο Δύτης πιάνει το πρόβλημα που εκθέτει ο ΚΟυκ και πάει να το ξορκισει:"Ένα είδος Χάιντ Παρκ χρειαζόμαστε, λέω, επί το σοβαρότερον". Κι όμως, ο Κουκ γιά να μη δολοφονηθεί, ανασκολοπιστεί, ίνα υπάρξει έστω ως παράδοξο σκεπτόμενο έντομο, πρέπει να πείσει εαυτόν πως είναι περιθώριο. Θα γράφει εξαίσια, έχοντας σοβαρά στα υπόψη να ρίχνει καμιά "ομορφιά" στο κείμενό του, για να τον θεωρήσουν ψιλοεστέτ, ήτοι χαριτωμένον αρκετά.Και ο Δύτης και ο Σραόσας, και ο Ολδ Μποι, και ο Πετεφρής και άλλοι είκοσι τουλαχιστον ειδικώτεροι εμού, έχουν αυτήν την εσάνς "προσεκτικής φιλικότητας" προς τους κυριάρχους μπουλουκμπασήδες που τους έχουν γιά σφάξιμο ή εξαφάνιση, και δεν υπερβάλω. Το άσυλο ορθώς θεωρείται απαρχαιωμένο ,αλλα εσείς δεν καταλαβαίνετε τι είναι να βρεθήτε σε δυσμένεια δημοσίου προσώπου που κυβερνάει όχι δέκα ανθρώπους, αλλα μιά άσχετη, μη επιδραστική στήλη σε λαθρόβιο έντυπο. Το άσυλο είναι εξαγορά της σιωπής ,γέννημα της συστημικές ατιμωρησίας, επειδή οι φυλές που επιβιώνουν στην χώρα έχουν από καιρό διώξει τον δικό τους Μπουμπάρακ και δεν έχουν καμία διαθεση να τους τρέχουν σε ευθύνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μα δεν είναι μόνο ότι το άσυλο έγινε αντικείμενο κατάχρησης. Είναι ότι δεν είναι καν αντικείμενο χρήσης -αν μου επιτρέπετε το φτηνό λογοπαίγνιο.
    Ποιος πιστεύει στα σοβαρά ότι η ακαδημαϊκή ελευθερία υπάρχει σήμερα χάρη στο άσυλο; Ή υπάρχει ελευθερία λόγου κι έκφρασης παντού (οπότε υπάρχει και στα πανεπιστήμια) ή δεν υπάρχει πουθενά. Αντιθέτως

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Afto pou suxna ksexnietai sxetika me to asulo einai i suntagmatika katwxurwmeni dunatotita arsis tou me apofasi tis sugklitou. Epomenws den prokeitai gia tin egkathidrusi enos kathestwtos atimwrisias sto edafos tou panepistimiou alla gia tin metafora tis efthunis tis apofasis sxetika me to an ena gegonos einai egklimatiki drastiriotita apo tin astunomia stis akadimaikes arxes. O thesmos loipon einai eksairetika dimokratikos, sxedon epanastatikos, anagnwrizei tin uparksi omadwn tis astikis koinwnias pou xreiazontai prostasia apo tin kathestikuia taksi tis astikis koinwnias. Eilikrina mou fainetai paralogo na zitame tin katargisi tou epeidi kapoioi zilevoun h to thewroun peritto. Telos, giati kapoios pou orizei eafton ws perithwrio kai kat epektasi topothetei eafton ektos koinwnias na apaitei na exei prosvasi se kektimena aftis tis koinwnias?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. δε μου κάνει καθόλου εντύπωση που θέλουν να καταργήσουν το άσυλο με τις σαθρές δικαιολογίες και τις προφάσεις που χρησιμοποιούν.
    ζούμε σε μια εποχή που είναι λογικό αν το μαχαίρι σκοτώσει κάποιον να καταδικάσουμε το μαχαίρι και να καταργήσουμε την κυκλοφορία του. αν πονά το χέρι κατάντησε να είναι λογικό να το κόψουμε αντί να κοιτάμε πως να το κάνουμε καλά.
    πάψαμε εδώ και χρόνια σαν κοινωνίες να κοιτάμε τις γεννεσιουργούς αιτίες και μάλιστα συμπεριφερόμαστε λες και δεν υπάρχουν. όλος αυτός ο στρουφοκαμιλισμός άλλωστε είναι και ο λόγος που τίποτα δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @kukuzelis, @δύτη, @αταίριαστο: η ακαδημαϊκή ελευθερία είναι αναγκαία συνθήκη για τη λειτουργία ενός πανεπιστημίου (σε αντίθεση με τα ιδιωτικά κολλέγια, τα ινστιτούτα κτλ.) και δεν περιορίζεται στην ελευθερία του λόγου. Άλλο να θεσπίζονται χώροι ελεύθερης έκφρασης (π.χ. το Hyde Park ή -- ακόμα καλύτερα -- ολόκληρη η επικράτεια), άλλο το άσυλο ως μια μορφή περιφρούρησης της ακαδημαϊκής ελευθερίας.

    @πετεφρή: αν προτείνεις την επέκταση του ασύλου με ουσιαστικότερους τρόπους, συμφωνώ.

    @isidore, @daisycrazy: συμφωνώ, ιδιαίτερα μετά από περιστατικά εκτεταμένων βανδαλισμών και πλιάτσικου. Αλλά τα διοικητικά όργανα των πανεπιστημίων φοβούνται μη φάνε ξύλο, μην τα χτίσουνε μέσα στα γραφεία τους κτλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Και λίγο παρακάτω (εδώ), ο thas:
    Βρε παίδες, πέρα απ' αυτά, δεν είναι έτσι κι αλλιώς συγκινητικό ( ακόμα και με αισθητικούς όρους) μια κοινωνία να προβλέπει μια ελάχιστη περιοχή όπου ο Νόμος καταργεί τον εαυτό του; Η παροδική ακύρωση του Πατέρα, έστω υπό όρους πνευματικής ελευθερίας, ή ελευθερίας - καβάτζας , δεν διατηρεί τη συμβολική σημασία του για κάθε άτομο και κοινωνία κατ' επέκταση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Συγγνώμη, μιλώ ως παθούσα ασύλου: Το ΕΜΠ είναι σοβαρό είπες; Ο κλαυσίγελως μου ακούγεται στην μαρτυρική νήσο; Υπέφερα τόσο όσο ήμουν εκεί, που πλέον μόνο εδώ και 2 χρόνια, από τα 12 που λείπω, δε μουτζώνω όταν περνάω απ'έξω από την Πολυτεχνειούπολη (και μένω σχετικά κοντά). Και τα τελευταία δύο μη νομίζεις, εκφράζω συγκρατημένη αηδία.
    Μη σου πω για το εξαιρετικό είδος επιστημόνων που μας έρχεται εδώ σε καινούριες φουρνιές. 'Οχι μόνο δεν ξέρουν ολοκληρώματα Λυκείου, δεν έχουν καμία αιδώ σε αντιγραφή και συνεργασίες ακόμα και σε αμερικάνικα πανεπιστήμια. Όπου καθώς γνωρίζεις, την επιτήρηση την κάνουν οι συμφοιτητές σου, ο καθηγητής δε σηκώνει καν κεφάλι να κοιτάξει (μάλλον γι'αυτό θά'ναι).

    ΑπάντησηΔιαγραφή